مي انديشم پس هستم ، هستم چون فکر مي کنم ، و فکر مي کنم چون شک مي کنم
ما زخم خوردگان کوی عدالتیم دل هامان گرد هم می ایند تا نوحه سرای اسارت و نغمه خوان اواز ازادی با شند ما مرثیه سرای عدالتیم و داغداران سال های دروغ و تزویر --------------------------------------------------------------------------------- من از پستی و از زاری هم از خواری گریزانم منم دلبسته این خاک ، من فرزند ایرانم --------------------------------------------------------------------------------- زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود صحنه پیوسته به جاست ---------------------------------------------------------------------------------
مشغول عشق جانان گر عاشقی است صادق باید گه سر نخارد در روز تیرباران
